Monday, June 4, 2007

schaamte.

Schaamte? Ja! Om wat er gebeurd is? Om de zaken waar ik van beschuldigd word? NEEN! Ik leg mij als het offerlam op het altaar. Zij die mij geloven weten beter, zij die aan mij twijfelen... hef het mes en steek toe!
Voel ik mij schuldig aan de verlamming, dus de val van mijn moeder? Ja. Heb ik ze daadwerkelijk, moedwillig... geduwd? NEEN! Een ongeval, een ongelukkige samenloop van omstandigheden, een drama, een uit de hand gelopen ruzie... allemaal juiste termen. Te vergeven? Neen. Te begrijpen, ja. Voor geboet, zeker. Maar, ben ik schuldig...? Nog eens neen.
Niemand weet wat het is om een moeder als zij te hebben. Altijd vitten, alles controleren, nooit goed doen, je hele leven in functie van... Ik heb mijn eigen vader, die geen sterke persoonlijkheid had, zien wegkwijnen onder de voortdurende kritiek. Nooit goed, nooit genoeg. Mijn pa is verwelkt als platgespoten onkruid. En dan: vroegtijdig gestorven. Ineens. Heel mijn leven is door maman gedirigeerd. Nooit vriendjes die op bezoek mochten komen: slechte invloed. Nooit genoeg punten op het wekelijks rapport. Sport en spel: te gevaarlijk en niet edel genoeg... Later... uitgaan? Taboe! Want ik was blijkbaar niet goed genoeg, niet uit het goede hout gesneden, niet als in haar familie... neen, ik was als pa, de genen van die lamme kwast... En toch, en toch ben ik blijven verlangen naar haar liefde. Eén vriendelijk woord, één zacht gebaar, zou genoeg zijn. Toen pa stierf was ik al het huis uit, ik wou ver weg, maar ik ben teruggekomen omdat zij het vroeg. Ze had mij nodig zei ze, en ik ben teruggekomen. Vol hoop. Misschien zou ze nu van mij houden. Maar het was te vergeefs. En toch kan ik niet weg. Kan je als kind je moeder in de steek laten? Ik heb mij teruggetrokken in mezelf. Mijn kamer, mijn muziek, mijn werk, dat is van mij ... Ooit heb ik een meisje leren kennen... maar het was weer niet goed genoeg voor Maman.. Ze heeft alles gedaan om het kapot te maken. En ze is erin geslaagd. Achter mijn rug heeft ze dingen verteld die haar hebben weggejaagd. Leugens... En dan is er een grote ruzie gekomen... Ik wou naar mijn meisje gaan... maman heeft mij tegengehouden, boven, aan de trap... ik wou me losrukken ... ze is gevallen. Ik ben bij maman gebleven, ik zorg nog altijd voor haar... mijn meisje was ik kwijt. Had ik haar laten liggen... dan misschien niet. Ik heb voor maman gekozen. Een deal. Ik boet door voor maman te zorgen. Dankbaarheid verwacht ik niet meer. Maar dat ze mij op televisie in TUT bijna beschuldigt, voor heel Vlaanderen, welke moeder zou haar zoon zoiets aandoen? Zo houdt ze mij in haar macht. De pijn van alle jaren, een mislukte jeugd, draag ik in mij. Ik zal voor haar blijven zorgen, maar ik heb één hoop. Ik heb een leven buiten, waar ze niks over te zeggen heeft. En daar moet ze van af blijven. Emma is mijn venster op de toekomst! En daar moet zij van af blijven deze keer.

16 comments:

An said...

Ik vind het erg wat er gebeurt is maar je mag niet met je hoofd gebogen lopen. Jij jouw leven, je moeder heeft al zoveel gehad in haar leven en jij? En net zoals Vero en Birsen zeiden, met zo'n moeder geraak je niet van straat. Het wordt tijd dat je je leven in handen gaat nemen. Of ga je bij haar blijven tot ze overlijdt? En ga je dan pas beginnen te leven, omdat je denkt dat je schuld afgelost is?

Feje said...

Je zegt dat vrienden niet welkom zijn bij je moeder, maar toen Emma daar was heb ik toch niet het gevoel gehad dat ze niet welkom was ... integendeel!

Tja, van de rest ... mocht ECHT GEBEURD zijn, dan is het erg ... maar daar twijfel ik aan!

Anonymous said...

och fiston!

nu ben je echt wel een zielig hoopje ellende ze! als ik het goed begrijp wacht je nu op haar dood, wel ik hoop dat het nog lang duurt! vader en moeder zult gij eren. voor zover ik hier lees heb je alleen maar afschuw van je moeder en dat lijkt mij althans compleet ongepast. verder kan je zeggen wat je wilt natuurlijk. maar ik zie geen enkele reden waarom jouw mamsie zou zeggen dat je haar hebt van de trap geduwd. als ze werkelijk zo bekakt is past een moedermoord helemaal niet in haar plaatje van perfecte familie

om een lang verhaal kort te maken BULLSHIT
laat emma toch voor wat ze is en ga een freakje zoeken.
soort zoekt soort

Angeldust said...

ooh jee... ik vind het echt een super triest verhaal en ik weet wel een beetje hoe jij moet voelen als het nooit goed genoeg is wat je doet.

Maar je mag er echt niet in overdrijven! Jij ziet Emma misschien als een venster naar de toekomst, maar misschien ziet zij jou niet zo... Ze houdt van Nils Oscar, leg je je daar niet beter bij neer?! Je weet zelf hoe het is om zoveel van iemand te houden en dan gewoon niet bij die persoon te kunnen zijn of mogen zijn...

Als je echt van Emma houdt, dan moet je haar ook los kunnen laten...

Robyn said...

Nu klink je toch wel een beetje als een psychopaat als je zegt dat Emma je venster op de toekomst is. Emma houdt van Nils Oscar en hij houdt van haar en daar zullen ooit superlieve kindjes van komen. Als jij het zo moeilijk vindt om bij je moeder te blijven (en geloof me, mijn moeder lijkt een beetje op die van u, dus ik weet waarover ik praat), stop dan met je schuldig te voelen en verhuis gewoon. Je verdient genoeg geld en je bent meer dan oud genoeg. Met al haar domoticon in huis zal ze het wel redden.

Anonymous said...

Pieter Paul Pruim rules

evi said...

waarom heb je die camera nodig? toch niet om te filmen wat je emma allemaal gaat aandoen...?

Anntje said...

Je wilt niet dat iemand het te weten komt dat je je moeder van de trap hebt 'geduwd', maar je schrijft het nu doodgewoon op je blog. Als nu toch iedereen het weet kan je toch gerust bij haar weg gaan? Daar kan ze je dan toch niet langer mee chanteren, of is er meer??? Iets wat echt geheim moet blijven voor de buitenwereld of misschien vooral voor Emma, wat je maman wel weet.

Je loopt zot van Emma, wedden dat je kamer volt hangt met foto's van haar? Misschien is daar wel iemand op uit gekomen, iemand die vrij hecht is met Emma, en heeft die persoon daar voor moeten boeten en heb je die wel ...

Ik volg mijn instinct en kom uiteindelijk bij u terecht. De tijd zal het uitwijzen.

Anonymous said...

het is een manier om voor u moeder te zorgen natuurlijk, haar in een hoekje zetten en zorgen dat ze niet weg kan...

An said...

Ignace

Je begint me vrij verdacht op te stellen. Jouw kast vol met haar foto's, je wist dat die kus niet bedoeld was. Je gedraagt je als een puber! Ik wou dat je jezelf wat meer in de hand had, want zoals je nu bezig bent, ben je rijp voor het gesticht. Pak je leven in je handen en doe er iets mee. Anders eindigd het nog verkeerd met jou. Let maar op mijn woorden!

Anonymous said...

Ignace je bent er bij jongen!
Verliefdheid is goed, maar je bent geobsedeerd, in een kast kruipen vol met foto's! Waar ben jemee bezig!!!
Sorry maar ik zou eens psychatrische hulp zoeken. En nu begint stillaan alles duidelijk te worden!
Ik heb ooit al eens eerder gepost dat je er alles aan doet om eventuele bedreigingen van emma weg te houden, petterson vluger aan een boot helpen, enz...
Geef toe je kan het niet verdragen in je obsesie voor emma dat er andere mensen in haar omgeving zijn die van haar houden! En nu vraag ik me af, ben je nu zo geobsedeerd dat je er een moord voor zou doen? Mark jacobs zei tegen jou, je zal nooit emma krijgen! en weet je wat ik denk? Toen filip en mark die conversatie hadden over "rijden in de schelde" dat je stond te luistervinken en dat je dat hebt gebruikt! Jij hebt mark vermoord! ik ben er compleet zeker van! En filip met zo'n zwaar schuldgevoel opzadelen! shame on yu ignace! Wat heb je hier op te zeggen?

poiroke said...

Ignaceke,

Ik had u al van in het begin door dat jij je nogal sterk opdrong naar Emma toe. En ik heb vandaag echt een tastbaar bewijs dat je zot van haar loopt. Een kast vol foto's en lichtjes, duidelijk een psychopaat. Allemaal te verklaren maar verre van goed te praten. Je zal wel door de mand vallen! Wie heeft er trouwens al die demotica betaald? Zijn het die ongehandtekende facturen die onder audiovisueel materiaal aangekocht werden door Antenne? Had Mark je door of zo en heb je hem daarom van kant gemaakt? Ik vond je al van in het begin van de serie superverdachte n°1. Vooral hoe je omging met Emma liet bij mij een rode alarmknop branden. Die probeert zich in een goed daglicht te plaatsen en is de ware dader van het hele verhaal.

hppgrl said...

damn gij zijt echt ne creep

Anonymous said...

... en het alibie met de luide muziek was snel te maken, met'n druk op de gsm-knop vanop kantoor!

Robyn said...

Sh*t, gij viezerik. Mijn collega-bloggers hebben gelijk. Jij hebt Philippe en Marc afgeluisterd en daarna heb je Marc in de Schelde laten rijden. Met je Domotica-gedoe heb je gezorgd voor de luide muziek. Waarom? Omdat je al jarenlang facturen uitschrijft en met het geld gaat lopen én omdat je Emma niet kon krijgen. Nu valt alles wel in elkaar. Wel slim gespeeld, zeg. Die fraude stopzetten na de 16de december, zodat iedereen zou denken dat Marc zelfmoord had gepleegd omdat hij een fraudeur was. Jakkes, gij vuile pervert en moordenaar. Creep! Je slaat echt compleet door.

Angeldust said...

OMG... dit is der echt wel over! Ja ok, je kan verliefd zijn, maar als het niet wederzijds is moet je je daar ook bij neer kunnen leggen...

Ik zou maar eens hulp gaan zoeken als ik jou was, want dit is echt niet meer normaal!